Vrijdag 9 januari was het weer zover; De Wampex Vledder moest gelopen worden! Het weer was goed, het zou zeker geen natte tocht worden door de vorst van de afgelopen dagen! Heerlijk.

Dit keer was ik wel aardig getraind, omdat ik dit jaar mee wil doen met de Nijmeegse vierdaagse heb ik al aardig wat kilometers 'in de benen'.

Van Brandweer Meppel gingen dit jaar twee ploegen mee. Ik zat in de groep met John, Gino, Pascal en Sebastiaan. We moesten starten om 19.37 uur. De eerste route was een fotoroute. Twee pagina's vol met foto's en zoek het maar uit. Deze hadden we aardig snel te pakken. Toen door met route 2, de oleaat route. Ook deze was niet moeilijk en dat werkt erg motiverend! We kwamen aan bij onze eerste opdracht; één van ons moest klimmen in een stel banden (ik), een ander moest in een touw klimmen en weer een ander in een net. Vervolgens moest je tegelijkertijd op een knop drukken en dan kwam er beneden in een kastje een aantal graden te staan voor de volgende route.

De derde route liepen we ook goed en de moed zat er aardig in. Toen kwam route 4, de helicopter route. Deze kenden we geen van allen, maar na wat gepuzzel kwamen we erachter wat de bedoeling was en deze liepen we dan ook goed. Dus door naar route 5, de kompasroute. Door ruw terrein moesten we oversteken, het ging goed, maar het was wel erg intensief! Pff. Vervolgens dus met route 6 aan de slag. Deze ging redelijk... We hebben een stukje verkeerd gelopen maar zaten gelukkig al snel weer goed. Route 7 was de slotenroute. Letterlijk, want je moest door een sloot lopen. Het ging goed, maar ook deze vond ik behoorlijk intensief. We kwamen aan bij een post. Hier moesten we over een touw lopen, om een boom heen en vervolgens een net inklimmen en daaroverheen en dan weer naar beneden. Leuke opdracht!

Route 8 was de bekende striproute. Deze ging voor ons doen erg goed! En dus door met route 9, een schitterende route. Het volgen van wit reflectiemateriaal. Heerlijk, niet nadenken maar gewoon lopen! Maar toen kwam route 10, de zoek het maar uit route..... Dat viel niet mee, maar we hebben het wel goed gelopen want we kwamen bij de volgende post. Hier moesten we opnieuw een net inklimmen, deze oversteken en met een touw naar beneden. (makkie...!)
Door met route 11. Van start naar finish lopen, deze was goed te doen. En verder met route 12, kruip door sluip door route. Met een touw dwars door dichtbegroeid bos, fantastisch, maar enorm vermoeiend! Route 13 was weer makkelijk, volg de pijlen. We kwamen weer bij een post. Hier moesten 2 personen (Gino en Sebastiaan) over water (ijs) door middel van banden die aan een boomstam hingen. Deze scheen heel erg vermoeiend te zijn!

Ook route 14 ging goed. Raar is dat, als je erg moe bent, krijg je blijkbaar niet alles meer mee. Van deze route kan ik me weinig meer herinneren alleen dat er aan het eind de chocopost was! Eindelijk plassen! Even wat chocolademelk erin en er weer tegenaan!
Route 15 was de zeer korte route. Ik noem zeer kort toch wat anders, maar goed. Het kan ook komen omdat ik hier toch echt last begon te krijgen van mijn voeten. (ik had van het schaatsen de dag ervoor al drie blaren op één hak, dus dat begon al niet zo lekker) Na deze route gelopen te hebben kwam route 16, de elfstedentocht. Je moest hier de elf steden in goede volgorde zetten, gelukkig wist Pascal dat anders hadden we echt een probleem gehad! Route 17, lijnenroute ging ook goed en we hadden de smaak weer te pakken. We kwamen weer bij een post. Pascal moest op een soort schommel boven een sloot en wij moesten hem met touwen in de richting krijgen boven een kastje wat in sloot lag. Hierin stonden de coördinaten voor de volgende route.

En die volgende route was hoe verrassend, de Coördinatenroute. Deze was niet moeilijk en we gingen echt weer lekker. We kwamen weer bij een post. Hier moesten we priksleeën, hilarisch!! Dit was echt een top opdracht! Wat heb ik gelachen! Er waren sleeën aan elkaar vastgebonden, ieder in een slee en twee prikstokken. Het parcours moest je over en in het midden stond een graad, die je weer nodig had voor een volgende route. Echt, dit was helemaal super, goed ingespeeld op het weer!
Dus door met route 19, de kralenroute. Hier zijn we echt behoorlijk verkeerd gelopen. (en nu kan ik zeggen 'had maar naar mij geluisterd' , maar zo flauw ben ik niet.....) We hadden blijkbaar ergens een weg niet aangezien voor een weg, maar toch stug doorlopen, zucht. Na een flink stuk hebben we besloten om maar weer helemaal terug te lopen naar het begin. Gelukkig hadden we halverwege een helder moment en konden we de route weer goed doorzetten. We konden door met route 20, de zachte route. Ook hier herinner ik me weinig van omdat ik er behoorlijk doorheen zat, maar deze ging wel goed, ondanks dat we via de verkeerde kant aan kwamen lopen. We kwamen weer aan bij een post. Vier van ons moesten met touwen een flinke klimpaal in een sloot rechthouden en één van ons, ik, moest daar inklimmen. Boven in was weer een soort kastje, met daarin een letter.

We kregen bij route 21 opnieuw een oleaat route. Ook deze was prima te doen. Maar toen kwam route 22, de padenkompasroute. Er stonden allemaal graden alleen wist je niet bij welk kruispunt wat hoorde, zoek het maar uit! Vreselijk! We zijn hier echt ergens de mist ingegaan alhoewel we zelf het gevoel hadden wel aardig goed te zitten. Jammer voor ons, maar route 23 klopte voor geen meter omdat we dus blijkbaar toch verkeerd geeindigd zijn bij route 22. We zaten er toen bijna allemaal wel doorheen. We zagen dat we ter hoogte van hotel Frederiksoord waren en hebben besloten om vanaf daar terug te lopen naar Vledder. Wel uitgelopen dus, maar niet helemaal volgens de juiste weg.
Rond 06.30 uur waren we weer op de kazerne van Vledder!
Wat dan altijd goed smaakt is de snert, super! Toen terug naar Meppel en lekker slapen!

www.brandweervrouw.com