Op 14 januari werd voor de 22e keer de Wampex georganiseerd.Ook ik doe dit jaar weer mee. Ik heb er niet voor getraind en heel eerlijk; ik had er niet zoveel zin in. In 2010 hebben we ook mee gedaan en toen ging het niet zo goed en dat staat nog vers in mijn geheugen. We hebben er toen 14 uur bijna over gedaan! En dat vind ik veel en ik hoopte dan ook dat het dit jaar beter zou gaan.

Dit jaar doen we opnieuw mee met twee ploegen van Brandweer Meppel. Dit jaar zit ik in het team met Gerard Jan, Sebastiaan, Gino, Wout en Erwin. Helaas worden we dit jaar niet op de foto gezet. Om 19.51 uur moeten we starten. Even ervoor krijgen we onze routeboekjes. We proberen snel nog wat op te lossen en gaan op pad met route 1. We beginnen goed en enthousiast beginnen we aan de tweede route. Die is wat lastiger en we dwalen dan ook even door het bos. Ik denk dat we hier ongeveer een goed half uur hebben verspeeld. De snuffelroute van route 3 ging wel weer erg goed. Hierbij moet je aan een boom ruiken en als die naar ui ruikt (of stinkt...) dan is dat de richting die je in moet slaan. Onderweg gleed ik nog lelijk uit en verrekte mijn knie. Vervelend, iboprufen erin en weer doorgaan. Daarna volgde route 4, het bolletje pijltje route. Deze was ook erg makkelijk en we kwamen bij de eerste post aan. Hier was een soort kist waar iemand in getakeld moest worden. Ik was uiteraard de gelukkige die de kist in mocht. Binnen in de (smalle) kist stond onderaan per route (A of B) graden, die je moest noteren om in een volgende route te kunnen gebruiken. Voor route B was dit 316 graden.

So far, so good. Daarna kwam de cijfer en letter route van route 5. Gino en ik hadden deze al voor meer dan de helft opgelost, dus we konden snel en goed op weg. De andere helft hebben we in de stromende regen opgelost en deze route ging ook goed. We kwamen aan bij route 6, de verbindingsroute. Deze hebben we ook snel en goed volbracht alhoewel het wel zwaar was om zo door de modder te ploeteren. We kwamen aan bij een post. Hier moesten we water over door middel van een net die gespannen was. Dit ging vlot en vrolijk begonnen we aan route 7, de schetsenroute. Deze was behoorlijk zwaar omdat we door land moesten dat wel een moeras leek. De route zelf was prima te doen en we kwamen aan bij route 8, de sporen route. We gingen prima alleen kwamen we niet bij een kruising of splitsing aan, maar bij een post!

We hadden toen nog niet helemaal door dat we niet goed zaten (want, tja, je bent bij een post, dus het zal wel goed zijn!). De opdracht was dat je in een boom moest met een ladder en vervolgens met touwen en netten een parcours moest afleggen. Dit ging eigenlijk ook prima en we begonnen aan route 9. Deze klopte naar onze mening voor geen meter! We kwamen er niet uit en hebben hier behoorlijk lopen dwalen (met meerdere ploegen overigens). Ik denk dat we hier wel ruim anderhalf uur hebben verspild. Meer op gevoel dan op wijsheid zijn we ergens naartoe gelopen waar ook een post was. Daar kregen we door dat we de vorige route (8) niet goed gelopen hadden, maar hoe het precies zat was ons nog niet duidelijk.

De opdracht bij de post was dat we over water moesten via een soort touwbrug. Natte voeten kon je hier prima halen. Toen we daarover waren moesten we nogmaals het water over. Terug, maar dan via twee touwen die horizontaal gespannen waren. Soort tijgeren. Deze was loeizwaar en niet iedereen kwam hier droog over, zoals Erwin. Ik had de 'handigheid' bedacht om beide benen langs de touwen te houden en me via mijn armen naar voren te trekken. Dit ging langzaam, maar werkte wel. Een mega-mega blauwe plek heb ik er wel aan overgehouden, maarja, dat valt te verwachten bij een Wampex. We moesten vanaf daar verder, maar eigenlijk hadden we geen idee waar in de route we waren. Niet erg handig. We zijn langs het water verder gelopen en hebben wat andere groepen die ook de B-route liepen in de gaten gehouden. Het bleek dat we anderhalve route hadden overgeslagen!! We waren al 'bezig' met route 11! Oké, dat was niet helemaal handig. Vanaf daar hebben we het opgepakt en route 11 verder afgemaakt. Dit ging prima en we konden met route 12 beginnen. Ook deze was niet moeilijk, we hadden de smaak weer te pakken. We begonnen vol goede moed aan route 13. Tijdens deze route kwamen we de andere ploeg van Brandweer Meppel tegen. Zij liepen dus op ons voor want zij hadden de chocopost al gehad.

We gingen verder. We moesten een brede sloot over springen. Ik verwachtte dat ik dat niet ging halen en besloot samen met Erwin om iets terug te lopen en via het naastgelegen weiland er te komen. Grote paarden kwamen op ons af, iets wat ik alles behalve prettig vond. Toen de paarden hun interesse in ons verloren hadden, heb ik het door hun weiland op een rennen gezet! Snel onder het prikkeldraad door en zien hoe mijn ploegleden over de sloot sprongen. Erwin zat vast in het prikkeldraad, maar ik concentreerde me op de andere jongens, om ze eventueel de kant op te trekken. Gino moest als laatste. Hij dacht zelf eigenlijk ook dat hij het niet ging halen en stond te twijfelen. Op aandringen van ons nam hij een flinke aanloop, sjeesde op de sloot af en.... viel!!! Echt 1 cm voor de sloot! Hahaha! Dat was echt hilarisch! Hij kwam zelf ook niet meer bij, maar moest dus nog springen! Uiteindelijk is dit hem toch gelukt, zonder natte voeten!

De route ging verder eigenlijk ook best goed en we kwamen weer bij een post. Hier moesten we met een kabelbaan naar beneden naar een eilandje. En vanaf het eilandje over onstabiele planken terug naar de kant. Het 'kabelbaanding' moest je zelf mee terugnemen. Ik deed deze om mijn nek, wat later niet praktisch bleek, want het ding zakte af terwijl ik met mijn knieën op zo'n plankje zat en net een stap wilde nemen. Ik kwam klem te zitten en mijn linker been viel in het water. Gelukkig kon ik mezelf tegenhouden zodat ik niet verder het water ik kwam. Verder sukkelend bereikte ik uiteindelijk de overkant.

We begonnen aan route 14. Deze leek in eerste instantie prima te gaan. We moesten het boekje iets draaien, want er stond een 'N' van Noord. We moesten 320 meter lopen, dan linksaf tot een sloot en na de sloot nog eens 120 meter. Nou, die sloot hebben we nooit gevonden! We liepen en liepen, maar bij dat stukje 'linksaf' stond geen aantal meters vermeld. Dus ja, dat kan 25 meter zijn, maar ook best 425 meter. Het is en blijft De Wampex en daar weet je het maar nooit. Toen we toch wel heel ver gelopen hadden, besloten we om terug te lopen, want blijkbaar hadden we toch wel wat gemist. We zagen meerdere groepen hier zoeken. Toen we terug aan het lopen waren kreeg ik meer en meer last van mijn knie. Ik was toen al zover dat ik het op wilde geven. Met zo'n knie kwam ik amper vooruit en hield ik de jongens alleen maar op.

Meerdere van mijn ploeg hadden het eigenlijk wel gehad, maar ja, aan de andere kant wil je het ook uitlopen! Terwijl we weer terugliepen kwam er een auto van de organisatie aan. Zij stopten en vroegen ons waar we waren in de route. We legden het uit en toen.............. hoorden we dat de post waar we vandaan kwamen ons had moeten zeggen dat de 'N' niet noord was, maar een 'Z' van zuid! We waren dus echt precies de verkeerde kant opgelopen!! Nou toen had iedereen van ons het eigenlijk wel gehad, want dat betekende dus dat we helemaal opnieuw moesten beginnen met route 14! Terwijl we het toen al 4.00 uur geweest was! We waren dus al ruim 8 uur onderweg. Dan moesten we deze route 14 dus nog lopen, vervolgens route 15 en daarna had je pas de chocopost.

De jongens van de andere Brandweer Meppel ploeg hadden ons al verteld dat het vanaf de chocopost zeker wel 5 tot 6 uur lopen was, dus tja, daar voelden we nu niet zoveel meer voor. Geestelijk voelde ik mij nog prima en mijn voeten konden ook nog wel door, maar mijn knie had opgegeven. De andere jongens voelden er ook niet veel meer voor en dus hebben we toen besloten om te stoppen. Na ongeveer een half uur werden we weggebracht met een auto, terug naar Vledder. Balen! We kregen een mooi regenjack en een kopje snert en bier en wijn. We moesten nog even wachten op de andere ploeg, maar ook zij hebben de Wampex niet goed gelopen. (Maar zijn nog wel 47e geworden!) Toen zij ook hun snert op hadden zijn we weer naar Meppel gereden.
Dit keer niet met een voldaan gevoel stapte ik om 07.30 uur mijn bed in.

Maar het was absoluut een ´echte Wampex´! Weer super georganiseerd!

Marijke
Brandweer Meppel

www.brandweervrouw.com