17^de Wampex Vledder.

Het was weer zover, en wie verzint er een startdatum op vrijdag de 13^de! Het is voor mij de 2^de keer dat ik meedoe dus ik wist een beetje wat me te wachten stond. De afgelopen paar weken met een paar mensen regelmatig een stuk gelopen, dus de voetjes wisten wat ze te wachten stond. Ten minste dat dacht ik, zelf lopen bij daglicht over redelijke paden is wel wat anders dan in het holst van de nacht door een drassig weiland. Gelukkig was het volle maan en onbewolkt, kortom kraakhelder. Het opdrachtenboekje was zonder zaklantaarn goed leesbaar.

De eerste opdracht was een klimwand over de Aa. Goed opletten want voor je het weet zijn je voeten nat en de nacht is nog maar net begonnen. Met droge voeten over maar dan door een zeiknat land, als nog natte voeten. Tweede opdracht was alweer bijzonder. Polsstokspringen, wat wil je als je de wampex op de grens van het Friese uitgevoerd moet worden. Ik had mijn nodige twijfels en terecht. Een brandweer man van de groep voor ons redde het net niet en gleed er schitterend in. Maar met hulp van de teamgenoten zijn we allemaal droog over gekomen. Via de ijsbaan van Wapserveen naar het bos. Via verschillende routes kwamen we bij de genieput. Daar werd het teamwork getest. Hierna moest er o.a. gezocht worden naar bordjes met coördinaten. Daarna een verkeersroute, autowegen in de bos, en nog meer om bij een bijzondere opdracht te komen. Over een meertje hingen 4 touwen, 2 van elke kant, die in het midden met elkaar verbonden waren m.b.v. een klimrek. Op het moment dat wij daar aan kwamen was het vrij druk dus een lange wachttijd. Alle tijd om goed te bekijken hoe het wel of niet moet. Ik moest weer terugdenken aan mijn diensttijd en mijn gebrek aan atletisch vermogen. Een nadeel van dit wachten is wel dat je stijf begint te worden. Maar goed een klein half uurtje later waren we alweer op weg.

De chocopost. Altijd een welkom moment van de nacht. Even lekker warm binnen zitten onder het genot van een beker warme chocolademelk met een broodje. Hier kun je wat ervaringen uitwisselen met andere teams. Na de chocopost een route met als slot zin “Wel even flink doorlopen”. Dit is typisch zo’n zin waar ik een beetje zenuwachtig van word. Wat is flink doorlopen, 1km en dan tot de conclusie komen dat je niet goed zit! Een letter van de rode draad is dan zeer welkom, je weet dan dat je op de juiste weg zit.

Na nog wat rond gezworven te hebben kwamen we bij een grote buis met een diameter van ruim 1 meter. Deze buis lag onder een hoek naar beneden en onderin deze buis zat achter een luikje een coördinaat die nodig was voor de volgende route. Kortom 1 teamlid aan een touw en onderin laten zakken en vervolgens er weer uit trekken. Bijzonder bedacht. Via een route die in spiegelbeeld geschreven was terug naar Wapserveen en Vledder. De laatste opdracht was een klimwand over de Aa. Dit ging mij te ver. De kracht was uit het lichaam en ik zag mezelf al vlak voor de finish een nat pak halen. Nog 1 teamlid zag het niet zitten. Hier moesten we dan maar straftijd accepteren, wel jammer want we gingen als een speer.