Wampex 2008 (Verslag van deelnemer Rond veertig)
Het is weer zover,
de 19e Wampex in Vledder. Dit jaar doe ik mee met een eigen
team. Twee teamleden hebben ervaring en de overige zijn zo groen als
gras. Een paar weken geleden hebben we een avond bij elkaar gezeten met
wat oude boekjes om het één en ander uit te leggen. Wat moet je allemaal
doen tijdens de Wampex, wat moet je meenemen, wat niet etc. etc. Die
avond had iedereen er veel zin in. Kortom trainen door de nodige meters
lopen. Voor de start een gezamenlijke maaltijd en daar gaan we.
In de
brandweerkazerne leek het wel een mierennest. Alles en iedereen krioelde
door elkaar. Aanmelden, boekjes halen, snel zo veel mogelijk routes
uitwerken en vertrekken. Meteen door een weiland, als je het nog zo mag
noemen, naar de eerste opdracht. Nog geen kilometer op weg en onze
schoenen hadden de “Wampexdoop” ondergaan. Wat een enorme drekzooi. Ik
had de indruk dat dit niet alleen van de regen van afgelopen dagen kwam.
Maar ja, het hoort erbij.
Via een stellage
over de AA. En via o.a een geheimschriftroute naar de 1ste
opdracht. Hier moest je, hangend aan je armen naar de overkant. Plons,
daar lag de eerste van ons in het water. Ongelukkig meteen aan het begin
van de Wampex. Gelukkig hadden we 1 setje reservekleren en konden we
weer verder, maar de schrik zat er wel wat in. Via, via kwamen we bij de
bekende striproute. Nou ja bekend, wat is dit nou weer 18graden tussen 2
horizontale lijnen? Na eventjes verkeerd gelopen te hebben snapten we
dit nieuwe fenomeen en konden we weer verder.
Op een goed moment,
ik weet al niet eens meer waar moesten we bij een post, zelf balken
meenemen om een pad door het water te maken. Je moest je evenwicht dus
goed bewaren. Een teamlid deed z’n schoenen en broek uit om die maar
niet nat te krijgen, maar ja, de balken waren wel glad…… Een ander deed
dat niet en hem overkwam het zelfde alleen moest hij de rest van de
tocht met natte voeten lopen. Daarna de touwtjes van 40cm. Ik weet niet
wie in de organisatie meten kan, maar ik zou hem of haar een bril geven.
Toch wel grappig om te zien, want iedereen had hetzelfde probleem en je
hoorde overal dezelfde discussie.
Daarna verliep
alles weer redelijk voorspoedig, na wat getokkel en varen in een kano
kwamen we weer in de buurt van Vledder. Afrastering of hek, stom we
moeten gewoon goed lezen. Maar aan het eind van zo’n nacht wordt
iedereen wat moe en is nadenken niet meer ons sterke punt. De laatste
post was een letter en we konden verder met de smile route. Hoe moet je
dat gezichtje nou houden, kijkt het gezichtje naar de groep en moet je
dan links en rechts bepalen of is het nou anders om??? We hadden hem
door en konden weer terug naar de brandweerkazerne voor een lekker bakje
snert.
Het was een lange
nacht voor ons, maar wederom geslaagd. Ieder teamlid gaf aan volgend
jaar weer mee te willen doen. En dat meteen na binnenkomst dus het was
geslaagd. Volgend jaar zijn wij weer van de partij.
Een deelnemer van
Rond 40
Wampex 2008 (Verslag
van deelnemer Brandweer Meppel)
Vrijdag zo tegen 15.00 uur kreeg ik een sms van
GJ. Er is iemand uitgevallen voor de Wampex, wil jij mee? We vertrekken
op 17.00 uur vanaf de kazerne. Slik. Dat is over twee uur! Normaal
gesproken zou ik hiervoor maanden van te voren al gaan trainen. Of in
ieder geval zorgen dat je 'de kilometers in de benen krijgt'. Hmm. Ook
had ik geen idee of mijn uitrusting nog compleet was. Ik ben snel
inkopen gaan doen, mijn hoofdlamp, kompas en rugzak gepakt en om 17.00
uur was ik er klaar voor. Ik doe dit jaar weer mee met de wampex!
We moesten starten om 17.57 uur. Het had de dagen
ervoor geregend, dus de grond was behoorlijk drassig! We begonnen goed.
Hadden de smaak snel te pakken en voor we het wisten waren we al bij de
eerste opdracht. Over het water met behulp van wat netten en balken,
klimmen en klauteren en gewoon zorgen dat je er niet af lazert! En weer
door. De volgende opdracht was opnieuw water over. Dit keer hangend aan
de armen (en hakken) aan een ladder naar de overkant. Ook dit was niet
moelijk. We hebben af en toe wel iets verkeerd gelopen maar zaten dan
elke keer weer snel op de goede route. Alleen bij de striproute ging het
goed mis. Er stond ineens 18° tussen de strepen. Dit hadden we geen van
allen ooit gezien. We dachten dat we de goede route hadden, maar kwamen
helemaal verkeerd uit. Weer teruggelopen en met ons vele anderen.
Uiteindelijk had één van die vele anderen een helder moment. En ja hoor,
we zaten weer goed. De rest waren we al gauw weer uit het oog verloren
en vol goede moed gingen we weer verder.
Verschillende opdrachten kwamen we tegen. Met een
bakkie via een katrol omhoog bijvoorbeeld, een parcours met een band
slepen en een evenwichtskunstje.... Deze vond ik persoonlijk erg
vervelend. Het waaide erg hard, ik had al enorme zere benen en dan moest
je over water over planken lopen. De planken lagen niet allemaal op hun
plek en moesten we zelf nog neerleggen. Het kostte behoorlijk veel
inspanning al zeg ik het zelf. Ik trilde ervan, echt niet leuk! Maar
toch hebben we deze hindernis goed afgelegd. Een hele moeilijke opdracht
kwam even later. Over touwen en een net (onder een brug) moest je
opnieuw water over. Gelukkig hoefden maar vijf personen dit goed te
volbrengen, dus ik heb deze niet gedaan, maar alle rugtassen veilig
overgebracht...Voor we bij de chocopost waren was ik al behoorlijk naar
de kl.t..n. Ik had hallucinaties van mijn bed en dacht echt; 'bij de
chocopost ga ik eruit!'. Maar bij de chocopost, kwam ik weer wat bij
mijn positieven. Schone sokken en chocolademelk doen een mens goed. Ik
dacht ik ga het gewoon weer proberen, zie wel hoever ik kom.
Onderweg hebben we nog getokkeld en gekanood. Erg
leuk! (sowieso leuke opdrachten dit jaar!) We zijn nog een paar keer
verdwaald (weer met meerdere ploegjes) en we kwamen bij de een na
laatste route. De smileyroute. Kijkt de smiley naar rechts, dan ga je
links en andersom. Maar het is maar net hoe je het bekijkt! Kijk je naar
hem en hij kijkt rechts, ga je links, maar kijk je vanuit hem, dan kijkt
hij dus naar links, dus ga je rechts!! We kwamen er niet uit. We zagen
Vledder al liggen en hebben besloten om dan maar zonder die laatste twee
routes die kant op te lopen. Gewoon een paar kilometer naar Vledder!
Oef! Maar je weet dan wel dat het eind in zicht is!!! We kregen bij
aankomst op de kazerne een lekker bakkie snert en een mooie koeltas.
Onze eindtijd was 7.59 uur. Dus we hebben 14 uur in het bos gelopen!!
(voor de lol) Nog even op de foto voor het Dagblad van het Noorden en
naar huis!! Lekker douchen en dan het bed in voor flink wat uur!
We zijn 57e geworden (van de 81). Best goed voor brandweer Meppel.
Meestal eindigen we zo rond de 70 haha.
www.brandweervrouw.com
